* تفكر غالب در مردان: جدايي (استقلال)، موفقيت، شغل و در زنان: وابستگي(تعلق)، گفتگو و رابطه ميباشد.
* زنان بيشتر از مردان نگران سلامتي خود هستند.
* زنان به پول به چشم ابزار مينگرند اما مردان به عنوان منبع قدرت.
* زنان بيشتر از مردان از ديگران در خواست كمك ميكنند.
* مردان از لحاظ جنسي حسد ميورزند زنان از لحاظ احساسي و رابطه صميمي.
* وفاداري در زنان بيشتر از مردان است.
* مردان بيشتر به اشياء و اهداف و زنان به افراد و احساسات علاقه مند ميباشند.
*مردان هيچگاه در مورد مشكلاتشان صحبت نمي كنند مگر آنكه بخواهند نظر و اندرز يك كارشناس را جويا گردند. درخواست كمك از ديدگاه مردان ضعف تلقي ميگردد.
*مردان پرخاشگر، جنگجو تر و سلطه جو تر از زنان ميباشند.
* دغدغه فكري مردان وضعيت مالي و زنان جذابيت فيزيكي است.
* مردان بيشتر منطقي، تحليل كننده و خرد گرا هستند زنان بيشتر خلاق، كل نگر و احساساتي.
*برخلاف تصور مردان بيشتر از زنان نسبت به پايان يافتن رابطه آسيب پذير تر و وابسته تر ميباشند و در صورت پايان يافتن يك رابطه خرد ميگردند. زيرا مردان معمولا دوستان و پشتيبان احساسي كمتري نسبت به زنان دارند.
* مردان نصيحت زنان را به منزله عدم كفايت و شايستگي خود قلمداد ميكنند.
* مردان براي دلداري دادن زنان آزرده راه حل براي مشكلاتشان ارائه ميدهند اما اين عمل از سوي زنان بي توجهي به احساساتشان تفسير ميگردد.
